PITANJE KONAČNOG SUVERENITETA KROZ PRIZMU DVA KLASIČNA I DVA MODERNA TEFSIRA - Delić, Ilma (Novi Muallim, 2020)
UDK 28-254 Naspram demokratije kao oblika vlasti koji generalno podrazumijeva kako konačna vlast pripada narodu, s druge strane stoji islamski politički sistem u kome je konačni autoritet afirmacija suvereniteta Božije volje. Analogno ovome postavlja se sljedeće pitanje: da li su ideali demokratije oprečni idealima Šerijata? Ovaj rad nudi komparativni prikaz tumačenja ajeta koji sadrži pojam hukm (sud, presuda, autoritet, naredba, zapovijed, vladavina, dekret, odluka) kroz dva klasična i dva moderna tefsira. Riječ je o 50. ajetu sure El-Ma’ide – أحْسَنُ مِنَ اللهِ حُكْمًا لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ أفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ وَمَنْ (Zar oni traže da im se kao u pagansko doba sudi? A ko je od Allaha bolji sudija narodu koji čvrsto vjeruje?). Zaključuje se kako demokratija i pluralizam u muslimanskom svijetu svoje uporište crpe iz vjerskih principa, a ne naslanjajući se na one iz kasnog modernog Zapada. U praksi, to bi značilo da se ostvarenje ideala islama i samih muslimana najbolje postiže kroz kontrolirano odvajanje vjerskih i političkih organa.