RELIGIJSKI DRUGI I DRUGAČIJI U UČENJU I TRADICIJI ISLAMA - Husić, Mensur (Novi Muallim, 2022)
UDK 2-67 28:21/29 U vremenu krize moralnih vrijednosti objavljene religije mogu doprinijeti izgradnji zdravog svjetonazora savremenog čovjeka i afirmaciji temeljnih ljudskih prava. Iako su objavljene religije u svojim konstitutivnim dimenzijama protiv nasilja, često su mobilizirane na planu ostvarivanja ciljeva koji su suprotni njihovom poslanju. Imperativ religijskim vođama u Bosni i Hercegovini je obnova “komšijskog ethosa”, egzistencijalnog obrasca koji je nastao na temelju svetih predanja objavljenih religija. Veliku poteškoću na planu izgradnje povjerenja među pripadnicima nacionalnih zajednica u Bosni i Hercegovini predstavlja aktivnost određenih pojedinaca i političkih struktura na planu afirmiranja “esencijalističkog multikulturalizma”, odnosno pluralizma “individualno homogenih” sebi dovoljnih monokultura koji je suprotan višestoljetnoj tradiciji suživota različitih religijskih, kulturnih i nacionalnih zajednica u bosanskohercegovačkom društvu i državi. Zadatak međureligijskog dijaloga tradicionalnih religijskih zajednica u Bosni i Hercegovini je obnova paradigme odnosno afirmiranje “progresivnog multikulturalizma” u čijoj osnovi nije samo toleriranje (trpljenje) različitosti nego i priznanje drugim i drugačijim prava na različitost, njihovo prihvatanje kao komparativne prednosti bosansko-hercegovačkog društva a ne nedostatka. Islamska zajednica u Bosni i Hercegovini je u periodima osporavanja i destrukcije prema drugom i drugačijem (dosljedna učenjima islama) stavljala se u njegovu zaštitu, štiteći ne samo ljudske živote, nego i njegove bogomolje i druge sakralne objekte. U bosanskohercegovačkoj historiji (bližoj i daljoj) brojni su primjeri koji predstavljaju paradigmu odnosa prema drugom i drugačijem koje je potrebno obnoviti.