“TURSKA KRIVICA” – JEDAN OD MOTIVA GENOCIDA NAD BOŠNJACIMA - Durmišević, Enes (Novi Muallim, 2019)
UDK 316.722-027.542:28(=163.4*3)(047.53) Kada se govori o agresiji na Bosnu i Hercegovinu i genocidu nad Bošnjacima, uglavnom se izbjegava govoriti i o vjerskim motivima i vjerskim dimenzijama agresije i genocida. Mada je općepoznato da je cilj dvostrane agresije (Srbije i Hrvatske) na Bosnu i Hercegovinu bio osvajanje bh. teritorija, potrebno je istražiti uticaj i ulogu kršćanskih crkava (Srpske pravoslavne i Katoličke crkve) u agresiji na Bosnu i Hercegovinu i genocidu nad Bošnjacima. Činjenica je, da je u Bosni i Hercegovini uništeno 1.347 vakufskih objekata u vlasništvu Islamske zajednice (614 džamija, 218 mesdžida, 69 mekteba, 37 turbeta i preko 400 drugih objekata) pokazuje, između ostalog, namjere i ciljeve oba agresora. Također treba naglasiti da je Vojska republike srpske (VRS – vojne jedinice bosanskih Srba, odnosno srpskih kvislinga) od gore spomenutog broja, srušila i uništila najveći dio, gore navedenih vakufskih objekata, dok je Hrvatsko vijeće odbrane (HVO – vojne jedinice bosanskih Hrvata, odnosno hrvatskih kvislinga) srušilo i uništilo više od stotinu vakufskih objekata. Ova činjenica potvrđuje, između ostalog, potpuno uništenje historijskog materijalnog i duhovnog blaga Bošnjak kao pripadnika islama. Prihvatanjem islama Bošnjaci su, prema srpskim nacionalističkim, mitološkim tumačenjima historije srednjeg vijeka, postali “turci”, čak i druga “rasa”, “izdajnici pradedovske vere”, “ubojice Isusa”, te stoga ih je poželjno uništiti, eksterminirati, “etnički očistiti”, pa i genocid izvršiti nad njima. S druge strane, hrvatska mitološka nacionalistička misao smatra da su Hrvati branitelji kršćanstva od Bošnjaka i muslimana uopće kao “azijata” i da oni predstavljaju “predziđe kršćanstva” (antemurale christianitatis). Takvo tumačenje historije i kršćanstva dovodilo je i do toga da su neki sveštenici “blagosiljali” zločince tvrdeći da takvi zločini postaju bogougodna, pobožna i bezgrješna djela.