EFEKTI GRUPNOG OBLIKA RADA U NASTAVI ISLAMSKE VJERONAUKE U OSNOVNIM ŠKOLAMA U SARAJEVU - Pučić, Fatima (Novi Muallim, 2019)
UDK 371.311.4:[373.3:28(497.6) Ispitivanje efekata kooperativnog učenja i grupnog oblika rada u nastavi islamske vjeronauke jedno je od važnih pitanja nastavne teorije i prakse. U istraživanju koje slijedi ispitali smo da li se efekti grupne i frontalne nastave na nastavi islamske vjeronauke međusobno razlikuju. Putem eksperimenta pratili smo izolovani utjecaj grupnog i frontalnog oblika rada na sljedeće varijable: međuučeničku interakciju, samostalni učenički rad, usvojenost nastavnost sadržaja i motiviranost i zadovoljstvo učenika. U istraživanju su učestvovali učenici VII i VIII razreda osnovne škole “Mula Mustafa Bašeskija” u Sarajevu podijeljeni u dvije grupe: eksperimentalnu, koja je nastavni sadržaj obrađivala putem grupnog oblika rada, i kontrolnu, koja je isti nastavni sadržaj obrađivala frontalno. Nakon obrade nastavnog sadržaja ispitanici su iskazali određeni stepen slaganja sa tvrdnjama u anketnom upitniku i ispunili test sa pitanjima iz obrađene nastavne jedinice. Rezultati istraživanja su pokazali da su učenici eksperimentalne grupe samostalniji u radu u odnosu na učenike koji su nastavni sadržaj obrađivali frontalno. Također, učenici koji su radili u grupama iskazali su veći stepen zadovoljstva i motiviranosti ovim oblikom rada u odnosu na frontalnu nastavu. Kada su u pitanju preostale dvije varijable, međuučenička interakcija i usvojenost nastavnog sadržaja, među ispitanicima eksperimentalne i kontrolne grupe nije utvrđena statistički značajna razlika. Dakle, grupni oblik rada ima svoje prednosti u odnosu na frontalnu nastavu. Stoga su preporuke za kontinuirano i sistematsko provođenje grupne nastave pedagoški opravdane. Pored dokazanih metodičkih prednosti, organiziranje rada u grupama kod učenika razvija osjećaj odgovornosti i pripadnosti grupi, kritičko mišljenje i kreativnost, što su neophodni uslovi za njihov budući radni i društveni angažman.