KLONIRANJE - BIOMEDICINSKI ILI VJERSKO-ETIČKI PROBLEM - Bušatlić, Nusuf (Novi Muallim, 2022)
Kloniranje je grana genetičkog inženjeringa koja direktno manipuliše naslijednim materijalom, tj. genima i biološkim strukturama u čiji sastav ulaze geni. Znači klon je nova, nastala jedinka, sa potpuno jednakim nasljednim materijalom kao ona od koje je nastao. Polazeći od činjenice koju i sâm Kur’an eksplicitno spominje, da je sve stvoreno potčinjeno čovjeku, islam u osnovi dozvoljava kloniranje biljaka i životinja pod uvjetom da kloniranje ne prouzrokuje štetu tako što će proizvesti nove bolesti životinja i ljudi, jer je otklanjanje štete preče nego postizanje koristi. Zatim, da se tehnika kloniranja ne koristi kao puko eksperimentisanje koje će dovesti do promjene Allahovih stvorenja, a posebno kod životinja, jer je poznato da se ukrštanjem i određenim biomedicinskim tehnologijama uspjelo doći do skoro novih vrsta životinja, što samo po sebi implicira i posebne šerijatske propise i odnos naspram novih vrsta koje su nastale kloniranjem. Za razliku od kloniranja životinja i biljaka, kloniranje ljudi sa stanovišta islama je apsolutno zabranjeno i to zbog sljedećeg: - prekida rodoslovlja, - prekida familijarnih odnosa, - prekida društvenog struktuiranja humanosti, - mogućnosti uplitanja u dinamiku muško-ženskog sastava populacije, - mogućnosti da se višak embrija neadekvatno koristi komercijalizacijom i miješanjem rodoslovlja.